© Albert
STEENWIEK

Steenwieker dialect

Mien toren en mien Kampe

Een van Steenwijk's grootste voor vechters van het Steenwijker dialect was wel  Gerrard Buisman. Onze Gerard is ons helaas veel te vroeg ontvallen. Hij was onze troubadour van het Steenwieker dialect. Éen van de bekendste  liedjes die hij vertolkte was  wel het lied: De Steenwiekertoorn Refrein:  Steenwieker toorn, de mist van de kaampe, In 't ochtendgloorn, de sunne as 'n laampe; Op de Steenwieker toorn. `k Heb aovral ezét'n, k'eb zo veul 'ereisd, Och ie mos'n ies weet'n woar 'k al bier hebbe 'helst, Kan aovral an maark'n da'k hier bin geboorn, want dan mis ik de grote kaarke en de Steenwieker toom. De Onnechiesstroate, de maankt, 't diep, A'k gien Steenwieks meer proate krieg ik zeins de griep; Gien plaese op eerde kan mij meer bekoorn, Want ik kenne de weerde van de Steenwieker toorn                                                                                                                                            
Steenwijker spreuken Biele - Bijl   Bliede - Blij  Dwiel - Duizelig 'Dómmiet - Dadelijk Zo meteen  Liester - Lijster  Glieden - Glijden  Gries - Grijs  Gien - Geen  Knien- Konijn Lieste - Lijst  Misskien - Misschien  Piene- Pijn  Slieten - Slijten Strieken- Strijken Spieker - Spijker Tied - Tijd Wief - Wijf Wien - Wijn Zied -Zijde, .
Uut spreken Jaoren bint veurbij evleugen Ik reake droevig estemd ’t Hef mij veule goeds egeven Mar Waorom veult ‘t now zo vremd Gien foto’s of films meer Die kan ik now niet zien Al die vervleugen erinneringen Brengen olderwetse pien Veult als grote rotspartijen An een butenlaanse kust Zunder te streven Bedenk ik mij in rust ’t Mak mij bewust Mooi minse, prachtig wezen  ‘k Wete zeker da-j dat bint Ook al draeg ie een masker ‘k Eb oe echt wel erkend Laot mi’j now maor weten Desnoods met geluud Laot een aander maor wat denken
Maor spreek oezelf uut. Levenslijnen lopen Niet altied soepel deur Soms staot de wereld stille En krie-j gien geheur De woorden bin verzachtend Veulen soms as los zaand Ie durven oe aost niet uut te spreken En ’t lek zo veur de haand We kriegen mit dat woorden helpen Wanneer begrip en waarmte mist  ’t Vrag enkel zelfvertrouwen A-j naor de toekomst gist Ervaringen bin soms wonderlijk Staon aeks op elkaer En net a-j daenken da-j ’t neet meer an kan Is de oplossing er Sarah Buisman Van de dvd Uutspreken (IJsselacademie, 2006)
De Kaampe De Kaampe Karrespoor'n in 't zaand. Koor'nbloom'n rooie biet'n en langes 't glooi'nde laand, greui'n duuzend vergeetmi'jniet'n. Akkerwiende, sperzieboon'n. Een kraeje in de locht, jaegt vervoarlijk krassend een jonge 'aeze op de vlocht. 'k Zie ze nog dee vaege contour'n, dee langes vervleug'n paeden voer'n. Ze neem' mi'j nog altied bi'j d 'aand en leid'n mi'j terogge  noar dat 'oaste verdween' laand. Giele van de Kaampe. Winter tweeduuzendtwalf Vanaomd docht ik zo bi'j mi'jzulf. Zol'n al dee talenten bi'j dat genotskap neet een  varsien veur de Liester kunn'n skriêm? As tema liekt mi'j de winter wel aordig, temeer omdat de lente al an de beurte  'ewest is. 'Enke 'ef nog neet veule gelok 'ad, want 't liekt wel 'aarfst in plaese van  veurjaor. 't Mot maor een soort van unoks varsien wor'n., 'Enke mit een bivakmusse op,  zwaaiend mit een flesse braandewien. Zo'n varsien kan donkt mi'j best wel een  opwaarmertien wor'n. En as 't dan in tweeduuzendtwaelf uutkomp, dan 'ef 't genootskap tied genog. As  dan alle leden een bi'jdraege leveren, dan weet ik ook zeker, dat as dan de Liester  as 't waore zien 'aand over zien 'aarte strek en veur alle skrievers gratis en veur  niks een CD-gien beskikbaor stelt. 't Mot wel een meezingertien wor'n vien' ik., mit een pakkend refrijntien. Now zol ik al wel ies wat uut kunn'n proberen, maor dat Nederlaands, dat lig mi'j  neet zo, dat laot ik daoromme maor an jullie over. De Mogge kan wel een begun maeken. 'k Bin beni'jd. Gemaakt door Giele van de Kaampe. RamsWoerthe Vrijend op een baankien herties kieken. De romantiek goest deur d-iekebomen. Bronstige herten dartelen speuls. Een plekkien omme ies bi-j te komen.  't Rustigste plekkien van d-Olde Veste. Maor t is neet altied genieten in t paark. Want veurig jaor nog kreeg Arend Klok net eem veurbi-j de viever een haartinfaarct. Kan raer gaon in disse greune oase want Dikke Siem  kreeg een dubbele beroerte. Zo maor op een mooie zundagmiddag toen as ie enties voerde in t Ramswoerthe s- Woonsdagmiddags  omme een uur of viere Maekt. Fraans kinderties hiegend deelgenoot. En toont ie vanuit zien garbedine jasse de volle omvang van zien "magic" potlood. En dan dee Willemien uut de Kuunder Lop eerst wat skuchter in de ronte en dan opene gaon de kleren uut Gaot ze zomaor ling  zunn-n in de blote konte. Nee t is daor neet altiéd kook en ei .Zo as zo vaeke wordt esuggereerd. Kome d-r neet al te vaeke, maor ook vaeke maek ik gelieke rechtsomkeert. Gemaakt door  Eppie van Onna
© Albert Steenweik.nl
STEENWIEK

Steenwieker dialect

Mien toren en mien Kampe

Een van Steenwijk's grootste voor vechters van het Steenwijker dialect was wel  Gerrard Buisman. Onze Gerard is ons helaas veel te vroeg ontvallen. Hij was onze troubadour van het Steenwieker dialect. Éen van de bekendste  liedjes die hij vertolkte was  wel het lied: De Steenwiekertoorn Refrein:  Steenwieker toorn, de mist van de kaampe, In 't ochtendgloorn, de sunne as 'n laampe; Op de Steenwieker toorn. `k Heb aovral ezét'n, k'eb zo veul 'ereisd, Och ie mos'n ies weet'n woar 'k al bier hebbe 'helst, Kan aovral an maark'n da'k hier bin geboorn, want dan mis ik de grote kaarke en de Steenwieker toom. De Onnechiesstroate, de maankt, 't diep, A'k gien Steenwieks meer proate krieg ik zeins de griep; Gien plaese op eerde kan mij meer bekoorn, Want ik kenne de weerde van de Steenwieker toorn