© Albert
STEENWIEK

News

Excepteur, nulla, consequat irure nulla sed

C Lang geleden lagen er om Steenwijk grote gebieden, waarin het water niet ontbrak en de biezen veelvuldig voorkwamen. We be-hoeven in de geschiedenis niet heel ver te-rug te gaan om de bewoners te zien uitruk-ken en deze waterplanten te snijden, die dan gebruikt werden voor het vlechten van matten. Zo roand de eeuwwisseling werd dit werk nog veelvuldig uitgeoefend en zelfs tot omstreeks 1920 trof men in Steenwijk en omgeving nog mattenvlechters aan, die hiermee hun brood wisten te verdienen. Vooral in de winterperiode als er in het veen -bedrijf geen werk was te vinden, moest er wat verdiend worden en lange tijd stond dan het matraam in menige huiskamer. Het waren niet alleen de mannen die de kunst verstonden een vloermat te vlechten, ook Lang geleden lagen er om Steenwijk grote gebieden, waarin het water niet ontbrak en de biezen veelvuldig voorkwamen. We be-hoeven in de geschiedenis niet heel ver te-rug te gaan om de bewoners te zien uitruk-ken en deze waterplanten te snijden, die dan gebruikt werden voor het vlechten van matten. Zo roand de eeuwwisseling werd dit werk nog veelvuldig uitgeoefend en zelfs tot omstreeks 1920 trof men in Steenwijk en omgeving nog mattenvlechters aan, die hiermee hun brood wisten te verdienen. Vooral in de winterperiode als er in het veen -bedrijf geen werk was te vinden, moest er wat verdiend worden en lange tijd stond dan het matraam in menige huiskamer. Het waren niet alleen de mannen die de kunst verstonden een vloermat te vlechten, ook verscheidene vrouwen verdienden er door dit werk een paar centen bij. Voordat men met het weven een aanvang kon maken, moest er eerst materiaal zijn. Dit was er in overvloed, en zoals men dat gewoon was, trok men reeds bij het krieken van de dag er op uit, meestal naar de trekgaten in Wap-serveen, en plukte daar russen. Wanner men een halve dag in dit polder gebied had gewerkt, werden de russen aan dikke bos-sen gebonden en wandelde men met het materiaal op de rug naar Steenwijk terug. Het ging toen allemaal te voet en misschien is men er later op de fiets ook nog wel eens op uitgetrokken, maar in dit grote waterge-bied kon men met dit vervoermiddel weinig doen. De gebonden russen werden dan aan dikkere bossen gebonden en aan een hoop bij elkaar gezet om de broei erin te krijgen. Door een dergelijke behandeling werden de russen taaier en konden beter verwerkt worden. De stengels braken niet zo gauw af en men kon ze plooien zoals men wilde. Dit broei proces gaf tevens een betere kleur aan het materiaal, wat natuurlijk de matten ten goede kwam. Toen de mattenvlechterij in Steenwijk en omgeving werd uitgeoefend, schommelde de petroleumlamp nog aan de zoldering. Het matraarn werd dan van de zolder gehaald en door eerst diverse dra-den te spannen kon men met het werk be-ginnen. Het was een weefgetouw, dat met de hand bediend moest worden. De mat-ten, die in Steenwijk en omgeving werden vervaardigd, waren dan ook uitsluitend handwerk. Er moest ontzaglijk veel werk verzet worden om wat te verdienen. De meeste belangstelling bestond voor matten van 24 el, waarvoor men een bedrag kreeg van f 2,25. Een 24 els mat is bijzonder groot, maar daarmee kon men dan ook de gehele vloer beleggen. Het duurde echter geruime tijd, voordat de mattenmaker zo'n 24 els mat van zijn weefgetouw kon halen. In de tijd van de mattenvlechters kende men ook de mattenschippers. In Steenwijk kwamen meestal opkopers voor deze matten, maar de meeste matten — en deze waren dan van biezen vervaardigd — werden hoofd-zakelijk in Blokzijl en Genemuiden gemaakt. De mattenschippers trachtten zoveel mogelijk rollers van deze matten aan boord te krijgen en voeren er dan mee naar het westen van het land. Het product werd daar dan voor zeven stuivers per el aan de man gebracht. De mattenhandel floreerde het best tussen Pasen en Pinksteren. Dat was het tijdstip dat de huisvrouwen pleegden schoon te maken. Een vloerkleed was nog steeds iets voor de betere stand en een mat van gevlochten russen meer voor de gewo-ne man, hetgeen beter was dan hele- maal niets op de vloer; bovendien was zo'n mat gemakkelijk te reinigen. Na de schoonmaak-tijd trokken de mattenschippers, waarvan er in Blokzijl wel vijftig waren, weer noord-waarts, waarbij ze dan langs de IJssel appels insloegen om hiermee naar Friesland te va-ren. De Friezen hadden weer aardappelen en hieraan had men in het lage land van de Noordwesthoek gebrek, zodat de matten- schipper ook in het najaar varende kon blij-ven. Zo kon ook deze schipper zijn boot door de wind laten voort glijden en de mat-ten naar diverse plaatsen brengen. Maar la-ter kwamen er diverse andere vloer bedek-kingen, die de russenmat  geheel deden verdwijnen. Kokos nam de voornaamste plaats ( Fabriek Nobelco Meppelerweg) in en met de mattenvlechters uit onze omgeving zijn in de loop van de twintiger jaren ook de mattenschippers voorgoed verdwenen

Esse nisi cillum pariatur

Dolor enim et nisi proident enim non cillum id ipsum incididunt dolore. Cillum proident consectetur nostrud ea sunt in deserunt nulla elit qui. Ex consectetur ad velit. Nisi irure magna. Id laboris, ex qui sit ipsum qui. Exercitation labore id reprehenderit sed veniam mollit elit reprehenderit magna non voluptate nostrud ex eu est in adipisicing. Labore ipsum amet ut laboris ipsum dolor consequat, sunt in dolor sunt.
© Lorem ipsum dolor sit Nulla in mollit pariatur in, est ut dolor eu eiusmod lorem
STEENWIEK

News

Excepteur, nulla, consequat

irure nulla sed

C Lang geleden lagen er om Steenwijk grote gebieden, waarin het water niet ontbrak en de biezen veelvuldig voorkwamen. We be-hoeven in de geschiedenis niet heel ver te-rug te gaan om de bewoners te zien uitruk-ken en deze waterplanten te snijden, die dan gebruikt werden voor het vlechten van matten. Zo roand de eeuwwisseling werd dit werk nog veelvuldig uitgeoefend en zelfs tot omstreeks 1920 trof men in Steenwijk en omgeving nog mattenvlechters aan, die hiermee hun brood wisten te verdienen. Vooral in de winterperiode als er in het veen -bedrijf geen werk was te vinden, moest er wat verdiend worden en lange tijd stond dan het matraam in menige huiskamer. Het waren niet alleen de mannen die de kunst verstonden een vloermat te vlechten, ook Lang geleden lagen er om Steenwijk grote gebieden, waarin het water niet ontbrak en de biezen veelvuldig voorkwamen. We be-hoeven in de geschiedenis niet heel ver te-rug te gaan om de bewoners te zien uitruk-ken en deze waterplanten te snijden, die dan gebruikt werden voor het vlechten van matten. Zo roand de eeuwwisseling werd dit werk nog veelvuldig uitgeoefend en zelfs tot omstreeks 1920 trof men in Steenwijk en omgeving nog mattenvlechters aan, die hiermee hun brood wisten te verdienen. Vooral in de winterperiode als er in het veen -bedrijf geen werk was te vinden, moest er wat verdiend worden en lange tijd stond dan het matraam in menige huiskamer. Het waren niet alleen de mannen die de kunst verstonden een vloermat te vlechten, ook verscheidene vrouwen verdienden er door dit werk een paar centen bij. Voordat men met het weven een aanvang kon maken, moest er eerst materiaal zijn. Dit was er in overvloed, en zoals men dat gewoon was, trok men reeds bij het krieken van de dag er op uit, meestal naar de trekgaten in Wap- serveen, en plukte daar russen. Wanner men een halve dag in dit polder gebied had gewerkt, werden de russen aan dikke bos-sen gebonden en wandelde men met het materiaal op de rug naar Steenwijk terug. Het ging toen allemaal te voet en misschien is men er later op de fiets ook nog wel eens op uitgetrokken, maar in dit grote waterge- bied kon men met dit vervoermiddel weinig doen. De gebonden russen werden dan aan dikkere bossen gebonden en aan een hoop bij elkaar gezet om de broei erin te krijgen. Door een dergelijke behandeling werden de russen taaier en konden beter verwerkt worden. De stengels braken niet zo gauw af en men kon ze plooien zoals men wilde. Dit broei proces gaf tevens een betere kleur aan het materiaal, wat natuurlijk de matten ten goede kwam. Toen de mattenvlechterij in Steenwijk en omgeving werd uitgeoefend, schommelde de petroleumlamp nog aan de zoldering. Het matraarn werd dan van de zolder gehaald en door eerst diverse dra-den te spannen kon men met het werk be-ginnen. Het was een weefgetouw, dat met de hand bediend moest worden. De mat-ten, die in Steenwijk en omgeving werden vervaardigd, waren dan ook uitsluitend handwerk. Er moest ontzaglijk veel werk verzet worden om wat te verdienen. De meeste belangstelling bestond voor matten van 24 el, waarvoor men een bedrag kreeg van f 2,25. Een 24 els mat is bijzonder groot, maar daarmee kon men dan ook de gehele vloer beleggen. Het duurde echter geruime tijd, voordat de mattenmaker zo'n 24 els mat van zijn weefgetouw kon halen. In de tijd van de mattenvlechters kende men ook de mattenschippers. In Steenwijk kwamen meestal opkopers voor deze matten, maar de meeste matten — en deze waren dan van biezen vervaardigd — werden hoofd-zakelijk in Blokzijl en Genemuiden gemaakt. De mattenschippers trachtten zoveel mogelijk rollers van deze matten aan boord te krijgen en voeren er dan mee naar het westen van het land. Het product werd daar dan voor zeven stuivers per el aan de man gebracht. De mattenhandel floreerde het best tussen Pasen en Pinksteren. Dat was het tijdstip dat de huisvrouwen pleegden schoon te maken. Een vloerkleed was nog steeds iets voor de betere stand en een mat van gevlochten russen meer voor de gewo-ne man, hetgeen beter was dan hele- maal niets op de vloer; bovendien was zo'n mat gemakkelijk te reinigen. Na de schoonmaak-tijd trokken de mattenschippers, waarvan er in Blokzijl wel vijftig waren, weer noord- waarts, waarbij ze dan langs de IJssel appels insloegen om hiermee naar Friesland te va-ren. De Friezen hadden weer aardappelen en hieraan had men in het lage land van de Noordwesthoek gebrek, zodat de matten-schipper ook in het najaar varende kon blij-ven. Zo kon ook deze schipper zijn boot door de wind laten voort glijden en de mat-ten naar diverse plaatsen brengen. Maar la-ter kwamen er diverse andere vloer bedek-kingen, die de russenmat  geheel deden verdwijnen. Kokos nam de voornaamste plaats ( Fabriek Nobelco Meppelerweg) in en met de mattenvlechters uit onze omgeving zijn in de loop van de twintiger jaren ook de mattenschippers voorgoed verdwenen

Ut magna in aute eu

commodo ad sit ut enim

veniam mollit

Nulla quis in tempor labore, irure dolore do ut adipisicing aliquip, amet et, dolore magna quis nisi adipisicing sed. Sunt ea exercitation enim excepteur tempor aliqua eu ad sint. Occaecat ea aliqua magna aliqua nostrud. Esse adipisicing dolore, sint dolor ad amet ut culpa officia ut excepteur aliqua ea. Consectetur laboris, voluptate amet, lorem dolor enim, excepteur ut. Ut nulla aliqua excepteur culpa est.

In id deserunt ea nostrud

Ipsum amet magna est in, magna veniam irure officia anim. In laboris nulla, enim aliqua qui officia nulla esse excepteur mollit do id aliquip adipisicing magna. Cupidatat ad cupidatat veniam amet minim deserunt pariatur, do magna ullamco sit elit eiusmod, tempor reprehenderit ad labore dolore. Ex exercitation eiusmod esse dolore quis duis id ut tempor anim sit voluptate sint. Non ut quis: Quis incididunt consequat esse aliqua et dolore dolor amet. Veniam et non, minim incididunt ipsum ex. Eiusmod ullamco, esse ex amet. Anim nostrud irure adipisicing, sit duis ea est ex enim adipisicing ex quis sit.

Esse nisi cillum pariatur

Dolor enim et nisi proident enim non cillum id ipsum incididunt dolore. Cillum proident consectetur nostrud ea sunt in deserunt nulla elit qui. Ex consectetur ad velit. Nisi irure magna. Id laboris, ex qui sit ipsum qui. Exercitation labore id reprehenderit sed veniam mollit elit reprehenderit magna non voluptate nostrud ex eu est in adipisicing. Labore ipsum amet ut laboris ipsum dolor consequat, sunt in dolor sunt.