Johan van der Korputkazerne

De De Johan van den Kornputkazerne werd begin 1940 opgeleverd en

gedurende de oorlogsjaren door de Duitsers gebruikt. Direct na de oorlog

werden er troepen voor de inzet in Nederlands-Indië opgeleid en vervolgens

werd de kazerne gebruikt voor de opleidingen van het Regiment Infanterie

Johan Willem Friso.

In 1953 werd er het parate, tot het Regiment Infanterie Oranje Gelderland (RIOG) behorende 423 Bataljon Infanterie Oranje Gelderland gelegerd. Het bataljon dat de enige gebruiker van de kazerne was, werd in 1964 vooruitlopend op de invoering van de YP-408 omgedoopt in 45 Pantserinfanteriebataljon. Tevens werd het bataljon in dat zelfde jaar de traditiedrager van het RIOG, daartoe kwam het regimentsvaandel over uit Roermond. Vanaf toen werden beëdigingen van nieuw benoemde officieren uitgevoerd op de van den Kornputkazerne. Ook vonden er de jaarlijkse korps-diners plaats en de reünies van de Indië-veteranen van de tot het RIOG behorende infanterieregimenten. 45 Painfbat werd samen met 43 en 44 Painfbat vanwege hun legering in het agrarische noorden, de Boerenbataljons genoemd. In najaar 1974 dreigde na zware regenval een mislukte aardappeloogst in Zeeland. Enkele dienstplichtigen van 45 Painfbat kwamen met het idee om militairen in te zetten om de aardappels met de hand te oogsten. Dit groeide uit tot een Landmachtbrede aktie. Vrijwel heel het bataljon reisde op vrijwillige basis af naar Zeeland om te helpen met de oogst. Ook in de jaren ’70, maar van een heel andere orde van grootte, was de inzet van het bataljon tijden de treinkapingen door Molukkers in De Punt en bij Wijster in Drenthe, en later bij de bezetting door Molukkers van het Provinciehuis in Assen. Toen de Koude Oorlog in 1990 onverwacht ten einde kwam begon de Landmacht te krimpen en op grote schaal te reorganiseren. Eén van de gevolgen was dat 45 Painfbat op 29 oktober 1991 zijn traditie van het RIOG moest overdragen om daarna de traditie van het Regiment van Heutsz voort te zetten. Ze nam die over van het mobilisabel gestelde 48 Painfbat uit Den Bosch. Omdat de kazerne waar 48 Painfbat gelegerd was afgestoten werd, kwamen behalve de traditie het van Heutszmuseum en enkele monumenten uit Den Bosch naar de van den Kornputkazerne. Lang zou dit niet duren want in 1994 werd ook 45 Painfbat opgeheven. In 2005 is het weer opgericht en momenteel op de Generaal Spoorkazerne te Ermelo gelegerd. De laatste dienstplichtigen van 45 Painfbat zwaaiden in 1994 vervroegd af en het beroepskader ging over naar het op de kazerne opgerichte 41 Schoolbataljon, dat de opleiding van de vervangers van de dienstplichtigen, de Beroeps Bepaalde Tijd (BBT'ers) ging verzorgen. Het Schoolbataljon zou in 1998 naar de JWF-kazerne in Assen verhuizen. Het Schoolbataljon was de laatste gebruiker van de Landmacht, hierna werd de kazerne gebruikt om een deel van de dan steeds groter wordende stroom asielzoekers op te vangen. Er volgde een verbouwing, omdat met zijn tienen op één kamer liggen buiten het leger niet populair is. Toen de stroom asielzoekers afnam was de kazerne ook in deze vorm niet meer noodzakelijk en kwam leeg te staan. De naam Johan van der Kornput Johan van den Kornput werd geboren in april 1542 en stamde uit een welgesteld Breda's geslacht. Hij ging in de leer in Duisburg bij Gerard Mercator (ondermeer beroemd cartograaf) en vervaardigde later stadsgezichten. Sinds 1574 was hij betrokken bij de opstand tegen Spanje. In 1578 was van den Kornput aktief bij de belegering van Deventer en later leidde hij de succesvolle verdediging van Steenwijk eind 1580, begin 1581. De stad zou in 1582 weer in Spaanse handen vallen. Van den Kornput hield zich dan bezig met andere zaken, zo was hij aktief bij het ontwerpen van vestingwerken en  belegeringsmiddelen. In 1592 werd onder leiding van prins Maurits Steenwijk weer terug veroverd en van den Kornput was erbij. Zijn laatste jaren sleet hij als garnizoenscommandant van Coevorden en Emden. Hij overleed op 17-9-1611 en werd begraven in de Martinikerk te Groningen.